Nadat het startsein had geklonken zette het peloton van 45 renners onmiddellijk aan voor een doldwaze laagvliegshow: toen uw verslaggever uit de eerste bocht kwam bevond de kop van het lint zich al in de tweede bocht. ‘The show must go on’ zullen de laagvliegers gedacht hebben, want een moment van rust of ruimte voor wat gezelligheid was er niet en dat had tot gevolg dat er al snel met bosjes tegelijk gelost werd. Ook de harde kern van de VVZBDA moest eraan geloven met geen ander excuus dan: “Ik moest Willard, resp. ik moest Jeroen in de gaten houden”.
Ondanks het moordende tempo wist na een kwartier koers een vijftal renners (Auke Broex, Lars van de Vall, Pim Bonstra, Dennis Leliveld en Derk Abel Beckeringh) zich licht af te scheiden. Toen vanuit het immer voortrazende peloton Levi Heimans, Dylan Groenewegen en Koos Jeroen Kers zich bij dit vijftal voegden ontstond een ijzersterke kopgroep die aan de finish een gemiddelde van bijna 45 km/u op de teller had, maar er niet in geslaagd was het peloton te dubbelen omdat deze groep ook maar door bleef vliegen en hooguit een halve ronde aan de broek kreeg.
Bij het ingaan van de laatste ronde leken Levi en Lars weg te rijden uit de kopgroep, maar op de streep draaide het toch uit op een sprintduel tussen Dylan en DAB. De winst was voor Dylan en die verstevigde daarmee weer zijn leidende positie in de strijd om de Mégalos-leiderstrui. DAB volgt hem in het klassement op de hielen, de rest volgt op een straatlengte.
Zes Nieuwelingen wisten zich in het voortrazende peloton te handhaven en in de eindsprint was Paul Raaij opnieuw de sterkste, vóór de drager van de Mégalos-leiderstrui Ted Berger en Max van de Water.
Het peloton werd in de finale nog opgeschrikt door een valpartij. Hessel Bokhorst ging in de laatste bocht onderuit en nam Sandor Heman en Bart Jan van Barneveld mee. Sandor kwam er redelijk ongeschonden vanaf, maar Hessel en Bart Jan moesten langs het ziekenhuis. Hessel was van boven tot beneden ontveld en geblutst en Bart Jan kwam met zijn pols tussen de spaken en dat resulteerde erin dat hij geen gevoel meer in zijn hand had. Het ziekenhuis constateerde dat er niets gebroken was. Waarschijnlijk heeft een zenuw te lang bekneld gezeten en als het goed is keert het gevoel na twee dagen terug. Zo niet dan moet hij terug komen. We hopen dat Hessel en Bart Jan spoedig herstellen.
Klik hier voor de complete uitslag en de stand na de 6e rit. En zie het bericht onder deze post over het gewijzigde programma van de VJC.