Door de wedstrijd van Ajax (jawel!) een verlaat slag van onze verslaggever. Of had het ook te maken met zijn uitputting door de wielerwedstrijd. En aan wie ligt dat dan, rijdt de rest zo hard of gaan de eigen jaren tellen. Maar de kilometerteller liegt in ieder geval niet, het geneutraliseerde deel ging harder dan de bedoeling is. Zeker als de kop van het peloton boven de 40 gaat rijden en ook weer stevig aanzet na de bochten betekent dit dat achterin het peloton, waar niet iedereen soepel door de bochten gaat, al gauw dat weer 45 moet worden gereden om na de bocht weer aan te sluiten.
En dat is toch echt niet de bedoeling van het geneutraliseerde deel. Die 40 is bedoeld als een maximum en niet als een gemiddelde waardoor je een rustig deel weer mag compenseren.
Nadat de wedstrijd werd vrijgegeven bleef het tempo hoog, slechts onderbroken door een paar momenten van relatieve rust. Maar die werden dan ook altijd snel gevolgd door even enthousiaste als tevergeefse pogingen om uit het peloton te ontsnappen. Aan de achterkant waren er ook behoorlijk wat renners die na zichzelf vakkundig te hebben opgeblazen in de remmen knepen. Waren ze in ieder geval op tijd thuis voor een spannend avondje voetballen kijken.
Ook dit keer was het weer een andere renner die als eerste de laatste bocht door kwam. Sander Boerkamp had een paar meter en gaf die niet meer weg. Camiel moest opnieuw genoegen nemen met plaats twee. Daarna waren het Jan Buisman, Tom Wolters, Wouter de Jonge en Peter Vermeulen die nog flink wat punten mochten bijschrijven.
De komende twee weken is jullie vaste verslaggever in de USA. Dus als iemand zich geroepen voelt om een verslag te schreven, is hij van harte welkom. Misschien wel eens leuk om een verslag te lezen van vooraan in de koers…