De geschiedenis leert dat de renner die in de leiderstrui de finale ingaat vaak niet als eindwinnaar gehuldigd wordt. Ga er maar aan staan: de druk die ontstaat omdat je op het punt staat de prestigieuze VJC te winnen in immens, bij ontsnappingen kijkt iedereen verwachtingvol naar jou, de leider, je vrienden blijken ineens uitermate onbetrouwbaar en uit op eigen gewin en de dubbele punten die in de finale te verdienen zijn maken grote verschuivingen in het klassement mogelijk. Bovendien kan je als leider natuurlijk ook gewoon een slechte dag hebben.
De finale van vandaag verliep niet veel anders. Ewoud Hartemink ging als leider de finale in en leek weinig te kunnen gebeuren: zijn naaste belager stond op 10 punten achterstand. Toen zich echter na een kwartier koers een kopgroep formeerde die in korte tijd uitgroeide tot 11 man zaten daarin alle concurrenten van Ewoud, maar Ewoud zelf niet.
Na drie kwartier wisten Lars van de Vall en Hessel Bokhorst als eerste aan te sluiten bij de groep Hartemink/het peloton. Niet veel later volgde de rest van de kopgroep en hadden 11 man een ronde voorsprong op 11 man. Dit leverde na afloop nog de hersenkraker op of de bonuspunten voor een ronde voorsprong wel of niet uitgedeeld konden worden: in de statuten en reglementen van de VJC is namelijk opgenomen dat de bonuspunten voor een ronde voorsprong alleen uitgedeeld worden als het peloton groter is dan de kopgroep. De statuten en reglementen voorzien niet in de situatie dat peloton en kopgroep even groot zijn… Complicerende factor was dat in het peloton DAB buiten mededinging meereed omdat hij geen transponder had, dus eigenlijk was de kopgroep groter dan het peloton (= geen bonus). Gelukkig wist renner AB deze gordiaanse knoop door te hakken door te besluiten dat de jury had besloten de bonuspunten wel toe te kennen. Voor het klassement maakte wel/niet bonuspunten overigens niets uit, dus deze vorm van rennerszelfbestuur leidde niet tot protesten en groot tumult.
Hessel Bokhorst eindwinnaar VJC
Terug naar de koers. Vanuit de kopgroep werden verscheidene pogingen gedaan het aantal concurrenten voor de dagzege te decimeren en daarbij waren telkens Lars en Hessel actief. Bij de zoveelste poging waar ze bij betrokken waren kregen ze Auke Broex mee en was de breuk in de kopgroep definitief.
De dagzege was met vele fietslengtes voorsprong voor Lars die daarmee zijn derde VJC-zege boekte in drie starts. Hij kwam echter niet in aanmerking voor één van de tien eindprijzen omdat hij daarvoor minstens vijfmaal had moeten deelnemen. De tweede plek was voor de deze avond zeer sterk rijdende Hessel die daarmee ook de eindwinnaar werd van de VJC 2014.
Ewoud werd in het eindklassement tweede en kan zich troosten met de gedachte dat de geschiedenis ook leert dat de renner die in de finale de leiderstrui verspeelt het jaar daarop – sadder but wiser – de eindoverwinning alsnog pakt.
Uitslag van de laatste rit: klik
Eindklassement (incl. de renners die niet voor de eindprijzen in aanmerking kwamen door te weinig deelnames): klik . Bijgewerkte Jeugduitslagen volgen nog.
