Wat is er mooier dan je als wielrenner van buiten de ring (uit Amstelveen) een jaar lang Kampioen van Amsterdam te mogen noemen? Op dag één van het kampioenschap waren er maar liefst drie Amstelrenners die een jaar lang deze titel mogen dragen.
Bij de jongste renners wist Luca Hoekstra zijn eerste hoogste trede op het podium binnen te halen. Enzo Leijnze pakte de titel bij categorie 3 en 4. Pa Leijnze probeerde daarna bij de trimmers de titel te pakken. Hij slaagde er bijna in: tot de voorlaatste ronde was hij weg met een kopgroep van drie. Helaas werd deze moedige kopgroep in de laatste ronde teruggepakt.
Bij de Junioren vrouwen pakte Riejanne Markus de titel. Nike Beckeringh werd 2e. Julia Evers eindigde met een 4e plaats net naast het podium. (Op dag twee van het kampioenschap werd Riejanne bij de Dames ook nog even 3e…)
Bij de Nieuwelingen moest De Amstel het doen met een 5e plek voor Max van de Water. Nils Wolffenbuttel verdiende weer de publieksprijs voor de meest strijdlustige renner. De drie andere Nieuwelingen: Victor Veys, Michaël den Toom en Gijs Jorna eindigde in de buik van het peloton.
Uw trouwe verslaggever werkte op zondag aan zijn eigen conditie. Op internet las hij dat Hessel Bockhorst zijn goede rijden bij de Bataaf heeft weten om te zetten in een podiumplek (3e) bij de Junioren.
Over de zaterdag mag niet onvermeld blijven dat de Trimmers er na afloop van hun koers uit zagen als Chileense mijnwerkers die na een ondergronds verblijf van 30 dagen gered waren. De dames en de Nieuwelingen kwamen er nauwelijks beter vanaf, maar de Masters konden op een iets droger parcours rijden en kwamen er slechts gespikkeld vanaf, terwijl de Sportklasse en de zondagse renners het mooi schoon hielden.
In de Masters klasse waren veel Amstelpakjes te zien, behalve helaas favoriet Pierre Deen. Pierre had de Amstelsite verkeerd begrepen (iets wat uiteraard zelden voorkomt) en kwam aanfietsen toen de finale begon. Een finale die inging met BBB en een vluchtmakker vooruit. Eerder gebeurde dat al, maar toen kon – mede door de werkzaamheden van de nijvere Amstelmasters – het gat van 45 seconden nog gedicht worden. In de finale keken veel oude mannen veel te veel naar elkaar en reden ze ruimschoots weg. Toch nog toptien klasseringen voor Caspar Hermans (6e) en Coen Emmer(9e) die nog wegmuisden met kleine groepjes. Caspar Hermans is overigens een man om in de gaten te houden: na een fietssabbatical van meerdere jaren heeft hij met nieuwe ambitie weer een licentie en de stijl is nog altijd mooi (maar dat geldt uiteraard ook voor renner Emmer). De sterk rijdende Nico Kingma werd 11e.
De jeugd werd georganiseerd door Olympia en op zondag konden onder een stralend zonnetje vele jeugdrenners starten. Bij de cat. 7 een twintigtal starters en in cat. 5/6 zelfs 38 stuks, met de nodige nieuwe Amstelshirts. Koen Warnier meldde zich nog wel met een nummer op aan de start, maar na een nachtelijke kotsbui stond hij er zo bleekjes bij dat hij de koers toch maar liet voor wat die was. In die koers was ook een Amsteldebutante: Bente van Teeseling. Op haar nieuwe fiets kon ze het peloton prima volgen en had ze een mooi debuut. Victor Broex liet zich in de laatste bocht wat insluiten, maar met een soort Houdini act strandde hij in de laatste meters van de massasprint slechts op enkele centimeters van de winnaar; een wijze les. Alle andere Amstelrenners finishten in de groep (Julia, Menno, Ruben, Bente).
In de oudere groep (cat 7) werd in het begin harder gereden dan de vorige keer. Teun Mouris en Sander Luijken reden lekker mee en Teun – hoewel van te voren niet overlopend van zelfvertrouwen – pakte met een sterke sprint toch het brons. na afloop ging er een mooi Amsteltreintje in de zon langs de Ringvaart naar huis, meteen een kleine extra training voor de thuiswedstrijd van volgende week.