Op het zware rondje van Ouderkerk waar de klinkers jaar na jaar schever lijken te liggen, de kuilen dieper worden en de putdeksels hoger, gingen een zestigtal Nieuwelingen onder onverwacht droge omstandigheden van start. Wel blies er een harde wind over het parkoers die het lastige rondje nog wat selectiever maakte. Het gevolg was dat binnen een paar ronden het peloton versplinterd was in grotere en kleiner groepen en eenlingen. In ronde drie sloeg een drietal renners een gaatje: achter dit trio was het ‘overleven’ en was van een georganiseerde jacht geen sprake. Amstelrenner Nils Wolffenbuttel zag het gevaar en probeerde solo de oversteek naar de koplopers te maken, maar moest erkennen dat dit een onmogelijke opgave was. Een tweede drietal, met daarbij de drager van de witte leiderstrui Stef Krul uit Tjalleberd, lukte het wel om uit het naar adem snakkende peloton weg te rijden. Dit drietal wist aan te sluiten bij de koplopers, zodat een zestal renners aan de leiding kwam en het peloton definitief geklopt was.
In het eerste peloton, dat uiteindelijk nog uit een kleine 20 renners bestond, wisten zich van De Amstel alleen Matthew Overste (9e), Ewoud Hartemink (12e), Ted Berger (14e) en – aan het elastiek – Nils Wolffenbuttel (net buiten de eerste 20) te handhaven; de rest reed in een tweede peloton of staakte de strijd.
Bij de koplopers ging één renner overboord, Pim Heemskerk, maar die wist solo nog heel knap het peloton voor te blijven en de 6e plaats veilig te stellen. Tussen de overgebleven vijf koplopers ontspon zich een spannende strijd om de leidersprijs die pas op de eindstreep door Stef Krul in zijn voordeel werd beslist. Na zijn tweede plaats in Amstelveen en de winst in Weesp boekte Krul in Ouderkerk zijn tweede zege in het Rabobank Amstel- en Vechtklassement, waarmee hij overtuigend de eindoverwinning in het klassement behaalde. Krul werd op het podium van Ouderkerk vergezeld door Timon van Reek (2e) en Paul Rooij (3e)